Monthly Archive:: มีนาคม 2016

บาหลีสไตล์

Asean Dimensions คมฉาน ตะวันฉาย…เรื่อง/ภาพ www.tawanyimchang.com บาหลีสไตล์                       อันที่จริงช่วงนี้ ถ้าใครตามข่าวต่างประเทศจะเห็นสัญญานแปลกๆ ทางเศรษฐกิจหลายเรื่อง ซึ่งน่าสนใจมาก แต่ผมไม่ได้มอบหมายมาคุยเรื่องเศรษฐกิจ เลยขอผ่านไป แต่อยากให้ท่านที่สนใจเศรษฐกิจโลก จับโฟกัสไปทางเยอรมัน ว่ามีความเคลื่อนไหวอะไรเกิดขึ้น มาเรื่องของเราดีกว่าซึ่งครั้งนี้ บอกตรงๆว่าครั้งนี้ ไม่รู้ว่าจะตั้งชื่อเรื่องยังไง ทั้งๆที่เนื้อหานั้นรู้อยู่แล้วว่าจะว่าด้วยเรื่องเกาะบาหลี เล่าไปเรื่อยเปื่อยเท่าที่จะนึกออก สุดท้ายก็มาลงเอยที่ชื่อนี้ ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ใช่อะไรครับ แค่มาเห็นข่าวว่ามีการจัดงานรำลึก ครบรอบ 10 ปี ของการที่ย่านท่องเที่ยวของบาหลีที่ย่านคูตา
Read More

บั้งไฟ ที่ไปเห็น

ประเทศไทยใจเดียว คมฉาน ตะวันฉาย…เรื่อง/ภาพ kokkram@hotmail.com บั้งไฟที่ไปเห็น ผมไปเห็นการประชาสัมพันธ์งานแห่บั้งไฟของเมืองยโสธร มาจากเวบไซค์หนึ่ง ซึ่งนั้นไม่ได้ทำให้ผมสะดุดใจเท่ากับความเห็นท้ายข่าว ที่ตนอ่านเขามาเขียนต่อ เขาบอกว่า “ เป็นเทศกาลที่คนเมืองนี้เขาปิดเมือง ดื่ม(เหล้า) และเต้น กันทั้งเมือง” แค่นี้ ก็ทำให้คนที่ไม่เคยไปงานนี้อย่างผมก็อยากไปเห็นเองสักครั้งว่าคนเขากล่าวหาเมืองยโสธรหรือเปล่า ใครไม่เคยไปก็มาฟังเป็นข้อมูลดูก็แล้วกัน
Read More

เสือ…เวียตนาม

Asean Dimensions คมฉาน ตะวันฉาย…เรื่อง/ภาพ www.tawanyimchang.com                                                                                          เสือ…เวียตนาม                ก่อนหน้านี้ ผมเห็นใครต่อใครกวาดตามองไปที่พม่าภายหลังจากบรรยากาศทางการเมืองผ่อนคลายลงไปว่าเศรษฐกิจพม่าจะร้อนแรงและจะเจริญอย่างก้าวกระโดด แรกๆ ผมก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน แต่พอเห็นบทบาทนางอองซาน ซูจี ที่ระยะหลังๆ แทบแยกไม่ออกจากนักการเมืองในรัฐบาลทหารพม่าในปัจจุบัน แล้วผมก็ผ่อนคลาย และเลิกสนใจพม่า ซ้ำจะทำนายด้วยว่า พม่าจะยังต้องอยู่ในวังวนความขัดแย้ง ระหว่างคนพม่า และชนกลุ่มน้อยอีกต่อไป เพราะที่ผ่านมา นางซูจี แสดงให้เห็นแล้วว่า นางไม่ได้เป็นที่พึ่ง หรือคาดหวังของชนกลุ่มน้อยในพม่าได้เลย หากแต่
Read More

กาโม่จะกลับบ้าน

ประเทศไทยใจเดียว คมฉาน ตะวันฉาย….เรื่อง/ภาพ kokkram@hotmail.com กาโม่จะกลับบ้าน                    ชายหาดท้ายเหมือง จ.พังงา เป็นหาดที่ผมว่าเหมือนหลุดหลงมาอยู่ในยุคปัจจุบันที่กระแสการท่องเที่ยวเติบโตเหมือนเด็กกินน้ำอัดลม คือโต อ้วนจนดูบวมฉุอย่างเช่นทุกวันนี้ เพราะหาดทรายที่ขาวอมนวลนิดๆ ที่ยาวเหยียดไปนับๆสิบกิโลเมตร กับท้องทะเลฝั่งอันดามันนั้น แทบไม่ปรากฏรอยเท้ามนุษย์ให้เห็น สิ่งที่เคลื่อนไหวในภาพเบื้องหน้า จึงเป็นแต่เพียงคลื่นน้ำทะเลสีใสสะอาด โถมเข้าหาฝั่งลูกแล้วลูกเล่า ปล่อยหาดทรายให้กลายเป็นสวรรค์ของปูปั้นทราย และปูลมท่ากินอย่างสำราญใจ แต่หาดเดียวกัน แต่ต่อเชื่อมไปทางชุมชนท้ายเหมือง กลับสกปรกด้วยขยะของการจัดงานประจำปี ขยะจากนักท่องเที่ยวที่มากิน ดื่ม ปิ้ง ย่าง แล้วทิ้งเศษซากไว้เกลื่อนกลาด
Read More
Translate »